امروز شنبه، ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵

مدیریت ارزش دارایی در معرض ریسک ژئوپلیتیک؛ رهیافتی جدید برای بهره‌برداری از فرصت‌ها و کاهش ریسک

پایگاه خبری تازه‌های بیمه ایران و جهان پژوهشکده بیمه، ترجمه و تحلیل گزارشی را با عنوان «مدیریت ارزش دارایی در معرض ریسک ژئوپلیتیک با هدف بهره‌گیری از فرصت‌ها و کاهش ریسک» منتشر کرد. در این گزارش، عدم‌قطعیت ژئوپلیتیک دیگر یک ریسک حاشیه‌ای معرفی نشده، بلکه به عنوان یکی از مهمترین محرک‌های قیمت‌گذاری ریسک، ارزیابی دارایی‌ها و تداوم کسب‌وکار در جهان چندقطبی امروز شناخته شده است.

به گزارش فراسو به نقل از روابط عمومی و امور بین‌الملل پژوهشکده بیمه، پایگاه خبری تازه‌های بیمه ایران و جهان، در این ترجمه خود به گزارشی پرداخته که در آن بیان شده است، تحولات ژئوپلیتیک سال‌های اخیر از جمله تشدید رقابت میان قدرت‌های بزرگ، بازآرایی زنجیره‌های تأمین، تحریم‌ها، جنگ‌های منطقه‌ای و چندقطبی شدن اقتصاد جهانی، ریسک‌های جدید، چندلایه و متغیری را برای بنگاه‌ها و نهادهای مالی ایجاد کرده است.

در این گزارش تأکید شده است که عدم‌قطعیت ژئوپلیتیک دیگر یک ریسک حاشیه‌ای محسوب نمی‌شود، بلکه اکنون به یکی از مهمترین محرک‌های قیمت‌گذاری ریسک، ارزیابی دارایی‌ها، مدیریت سرمایه و تداوم کسب‌وکار بدل شده است.این گزارش چارچوبی نظام‌مند برای شناسایی، کمّی‌سازی و مدیریت «ارزش در معرض ریسک ژئوپلیتیک» ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه شرکت‌ها می‌توانند همزمان ریسک را کنترل و از فرصت‌های ناشی از تغییرات ژئوپلیتیک بهره‌برداری کنند.
بر اساس یافته‌های این مطالعه، دو اقدام می‌تواند به مدیران عامل مزیت رقابتی قابل‌توجهی بدهد: محاسبه دقیق ارزش در معرض ریسک ناشی از تحولات ژئوپلیتیک با هدف هدایت راهبرد‌های رشد و مدیریت ریسک، و تقویت چابکی سازمانی برای واکنش سریع به فرصت‌ها و تهدیدهای جدید.

در این گزارش، «شاخص فاصله ژئوپلیتیک» به عنوان معیاری برای سنجش میزان همسویی سیاسی کشورها معرفی شده است. بیش از ۹۰ درصد شرکت‌های چندملیتی در معرض تعامل با کشورهایی هستند که مواضع سیاسی و دیپلماتیک آنها تفاوت چشمگیری با دولت‌های مبدأ آن شرکت‌ها دارد.فرمول محاسبه ارزش در معرض ریسک ژئوپلیتیک بر اساس سه مؤلفه استوار است: میزان درآمد وابسته به یک منطقه جغرافیایی، فاصله ژئوپلیتیک میان کشور مبدأ و منطقه هدف، و ضریب تعدیل شدت که نشان می‌دهد محیط تجاری و سیاستی چگونه اثر تحولات ژئوپلیتیک را کاهش یا تشدید می‌کند.

این گزارش نشان می‌دهد که تحولات ژئوپلیتیک برای هر کارکرد سازمانی پیامدهای متفاوتی دارند. حوزه‌های فناوری (با توجه به قوانین متفاوت محلی‌سازی داده‌ها)، نیروی کار (با توجه به سخت‌تر شدن مقررات جابه‌جایی استعدادها)، تولید (با توجه به ریسک تمرکز منطقه‌ای) و زنجیره تأمین (با توجه به اختلالات ناشی از تعرفه‌ها و محدودیت‌های صادراتی) بیشترین میزان مواجهه را با تحولات ژئوئوپلیتیک دارند.

برای تقویت چابکی سازمانی، چهار اقدام کلیدی پیشنهاد شده است: جمع‌آوری و ایجاد داشبوردهای نظارتی، تقویت توان جمع‌آوری اطلاعات در سطح منطقه‌ای، تدوین اقدامات دفاعی و تهاجمی از پیش برنامه‌ریزی‌شده، و اطمینان از تصمیم‌گیری سریع برای پاسخ به فرصت‌هااین گزارش در پایان خاطرنشان می‌کند که تشدید نوسانات ژئوپلیتیک، شرکت‌های چندملیتی را در نقطه‌ای بحرانی قرار داده است: یا تطبیق پیدا کنند یا به‌تدریج از صحنه بازار محو شوند. شرکت‌هایی که بتوانند انعطاف‌پذیری را در سازمان خود نهادینه کنند، نسبت به رقبایی که تنش‌های ژئوپلیتیک را صرفاً اختلالاتی موقتی می‌پندارند، مزیت خواهند داشت.

متن این گزارش از سوی پایگاه خبری «تازه‌های بیمه ایران و جهان» منتشر شده و به نشانی https://tazeha.irc.ac.ir/fa-IR/tazeha.irc.ac/5969/news/view/17668/8656 در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد.