امروز پنجشنبه، 16 بهمن 1404
Breaking News

علی ربیعی: محله‌محوری نویدبخش رشد، ثبات، رضایت مردم و رفاه است

دستیار اجتماعی رئیس جمهور ، از پویش «سلام محله» به عنوان طرحی یاد کرد که می‌تواند نویدبخش رشد، ثبات، رضایت مردم و در نهایت رفاه برای کشور باشد.

به گزارش فراسو به نقل از مرکز روابط عمومی و امور بین الملل وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی،«علی ربیعی» دستیار اجتماعی رئیس جمهور، در آیین آغاز «پویش سلام محله» که امروز چهاردهم بهمن آغاز شد، دغدغه اصلی خود و بسیاری از اندیشمندان را «معمای توسعه» دانست.

وی  با اشاره به چالش‌های پیش‌روی توسعه در کشور، تأکید کرد که بزرگ‌ترین اشکال در عدم تحقق توسعه، عدم ایجاد نسبت و پیوند معنادار میان طرح‌های بزرگ اقتصادی و زندگی روزمره مردم بوده است.

ربیعی  الگوی محلی‌گرایی را راه‌حلی برای درگیر کردن جامعه در فرآیند توسعه دانست و همچنین بر نقش محوری سازمان‌های مردم‌نهاد (سمن‌ها) و جایگاه ویژه سازمان بهزیستی به عنوان یک نهاد میانجی در تأمین ثبات و رضایت اجتماعی تأکید کرد.
دستیار اجتماعی رئیس جمهور با طرح پرسشی مبنی بر این که «چگونه می‌توان به توسعه رسید که هم حال جامعه خوب شود، هم ثبات کشور حفظ شود و هم عدالت در سایه کاهش نابرابری‌ها گسترش یابد؟» افزود: نظریه‌های خطی و تک‌بعدی توسعه و حتی تئوری‌های اقتصادی نمی‌توانند به طور کامل پاسخگوی پیچیدگی‌های جامعه ما، به ویژه در منطقه‌ای با دخالت‌های بیگانگان و وابستگی به انرژی باشند.
 
وی مهم‌ترین نقص برنامه‌های گذشته را عدم ایجاد پیوند میان طرح‌های بزرگ اقتصادی و زندگی روزمره مردم عنوان کرد و گفت: برنامه‌های توسعه ما نتوانستند نسبت رضایت‌بخشی با زندگی مردم برقرار کنند. اشکال ما این بوده که نتوانستیم جامعه را درگیر کنیم و مشارکت دهیم.
 
ربیعی الگوی محله محوری را که در برنامه رییس جمهور پزشکیان مطرح شده است، را یک مدل کارآمد برای ایجاد نسبت میان برنامه‌های اقتصادی، اداری و سیاسی کشور با زندگی مردم دانست.
وی این رویکرد را نه صرفاً یک اصلاح ساختاری، بلکه یک اصلاح در رویکرد دولت‌ها خواند که می‌تواند در بلندمدت منجر به رضایت جمعی شده و بیگانگی جامعه با سیاست‌ها را کاهش دهد.
 
وی   با اشاره به بررسی شاخص‌های اعتماد عمومی، تأکید کرد که سازمان بهزیستی خوشبختانه در وضعیت مناسبی قرار دارد و مردم همچنان به آن اعتماد دارند.
 
دستیار اجتماعی رییس جمهور خواستار آن شد که سازمان بهزیستی به یک NGO واقعی تبدیل شود و دولت از آن حمایت کند تا بتواند شبکه‌های مدنی را به سرعت گسترش دهد.