فراسو خبر پایگاه خبری تحلیلی فراسو خبر
به گزارش فراسو، در حالی که هواپیماهای MD به دلیل محدودیت سازمان هواپیمایی کشوری در ایران از ادامه فعالیت بازمانده اند، بهره برداران این خانواده در آمریکا و دیگر کشورهای جهان همچنان به پروازهای خود ادامه می دهند.
سوابق پروازی و فهرست ناوگان بهره برداران نشان می دهد هواپیماهای MD هنوز در خدمات مسافری، باری و دیگر مأموریت های پروازی به کار گرفته می شوند.
یک نمونه از ادامه فعالیت این ناوگان
برای نمونه، هواپیمای ۸۳-MD با علامت ثبت N805WA متعلق به شرکت آمریکایی Airlines Atlantic World در روز ۱۲ مهر ۱۴۰۵ برابر با ۴ اکتبر ۲۰۲۶ در مسیر تامپای آمریکا به سانتاکالرای کوبا در سامانه Flightradar24 رهگیری شده است.
پرواز سوابق همین هواپیما، پروازهای متعدد میان فرودگاه های آمریکا و مقاصدی در کوبا و هائیتی را نیز نشان می دهد؛ از جمله مسیرهای میامی ـ سانتاکالرا، تامپا ـ سانتاکالرا، میامی ـ کاماگوی و میامی ـ کاپهائیتین.
این هواپیما، نمونه ای قابل رهگیری از ادامه بهره برداری ناوگان MD در آمریکاست.
ناوگان MD در آمریکا؛ ۲۱ فروند با وضعیت فعال
بر اساس گزارش net.Planespotters؛ ۲۱ فروند از خانواده MD در آمریکا و در مجموع ۵۴ فروند در خارج از ایران با وضعیت فعال درج شده اند.
شرکت هایی مانند Airlines Atlantic World ،Airlines Jet USA و Air Everts در آمریکا و بهره بردارانی در مکزیک، ونزوئلا و دیگر کشورها، از این خانواده استفاده می کنند.
بر اساس گزارش net.Planespotters ، شش بهره بردار یا مالک آمریکایی مجموعاً ۳۰ فروند از خانواده ۸۰-MD در فهرست خود دارند که ۲۱ فروند آن ها “فعال” و ۹ فروند “پارک شده” درج شده اند.
تصویر جهانی؛ ۵۴ فروند با وضعیت فعال در خارج از ایران
گزارش net.Planespotters ، حضور هواپیماهای این خانواده را علاوه بر آمریکا، در کشورهای دیگری نظیر مکزیک و ونزوئلا نشان می دهد.
پرسش از وزارت راه و شهرسازی: چرا امکان پرواز هواپیماهای این خانواده در آمریکا و سایر نقاط جهان وجود دارد، اما الزامات پرواز ایمن آن در ایران ایجاد نشده است؟
ادامه فعالیت ناوگان MD در آمریکا و دیگر کشورهای جهان، پرسشی جدی پیش روی وزارت راه و شهرسازی و سازمان هواپیمایی کشوری قرار می دهد: وقتی بهره برداران دیگر کشورها توانسته اند شرایط فنی و نظارتی ادامه پرواز این هواپیماها را تأمین کنند، چه موانعی در ایران وجود دارد و مسئولیت رفع آن ها با کیست؟
این مطالبه پیشتر نیز از سوی مدیران عامل شرکت های هواپیمایی بهره بردار MD در نامه ای خطاب به رئیس جمهور مطرح شده است. آنان با تشریح پیامدهای توقف ناوگان، خواستار ورود فوری دولت، بررسی راهکارهای ادامه بهره برداری ایمن و هماهنگی برای تأمین قطعات و منابع مالی مورد نیاز شده اند.
وزارت راه و شهرسازی باید روشن کند در پاسخ به این درخواست، چه اقدامات مشخصی انجام شده و نتیجه آن برای بازگشت ناوگان چه بوده است.
اگر مانع، تأمین قطعه است، برنامه تأمین آن کجاست؟ اگر مشکل، منابع مالی و انتقال ارز است، چه ساز و کاری برای حل آن پیش بینی شده است؟ اگر پیشنهادهای فنی شرکت ها و مراکز تعمیراتی قابل پذیرش نیست، دلایل رد آنها و راهکار جایگزین چیست؟
صدور دستور توقف، به تنهایی پاسخ مسئله ناوگان کشور نیست. وزارت راه و شهرسازی باید در کنار نظارت بر اجرای الزامات ایمنی، مسئولیت سیاستگذاری و پیگیری رفع موانع حمل و نقل هوایی را نیز بر عهده بگیرد.
انتظار می رود این وزارتخانه اعلام کند برای تأمین قطعات، پشتیبانی مالی و بررسی روش های فنی معتبر چه کرده است و هر یک از دستگاه های مسئول، تا چه زمانی باید تعهدات خود را انجام دهند.
ابعاد این مسئله در شرایط تشدید تحریم های صنعت هوایی، جدی تر می شود. وزارت خزانه داری آمریکا در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ ،۲۷ شرکت هواپیمایی ایرانی را به فهرست تحریم ها افزود. وزیر خزانه داری آمریکا، نیز در مصاحبه ۳۰ شهریور با شبکه CNBC ،تهدید کرد که از ۲۳ سپتامبر، فعالیت شرکت های هواپیمایی ایرانی در سراسر جهان متوقف خواهد شد.
وقتی آمریکا آشکارا برای متوقف کردن پروازهای ایران فشار می آورد، حفظ ظرفیت پروازی ایمن کشور باید به یکی از اولویت های فوری دولت تبدیل شود. دشواری تأمین قطعه، انتقال ارز و دریافت خدمات در چنین شرایطی، ضرورت ورود هماهنگ
وزارت راه و شهرسازی، دستگاه دیپلماسی و نهادهای اقتصادی را دوچندان می کند.
وزارت راه و شهرسازی باید پاسخ دهد برای کاهش آثار این فشارها و جلوگیری از تداوم زمینگیری هواپیماهایی که امکان احراز الزامات ایمنی را دارند، چه برنامه عملیاتی مشخصی اجرا کرده است.
ادامه بلاتکلیفی، هزینه دارد؛ هزینه ای که علاوه بر ایرلاین ها، از مسیر کاهش ظرفیت ناوگان کشور، فشار بر قیمت بلیت، تهدید اشتغال، آسیب به گردشگری و افت ارزش سرمایه های کشور، به مردم منتقل می شود.
در شرایط دشوار جایگزینی هواپیما، هر روز تأخیر در رفع موانع قابل حل، نیازمند پاسخگویی است.
