پنج شنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۵
آخرین خبرها

دستورالعمل اجرایی تأسیس، فعالیت، نظارت و انحلال صندوق‌های قرض‌الحسنه به‌روزرسانی شد

هیات عالی بانک مرکزی با تصویب «دستورالعمل اجرایی تأسیس، فعالیت، نظارت و انحلال صندوق‌های قرض‌الحسنه» در تابستان ۱۴۰۵، نسخه جدید این دستورالعمل را جایگزین مصوبه زمستان ۱۴۰۳ کرد. این به‌روزرسانی با هدف شفاف‌سازی، تقویت نظارت و ساماندهی هرچه بیشتر صندوق‌های قرض‌الحسنه انجام شده است.

به گزارش فراسو به نقل از روابط عمومی بانک مرکزی, مهم‌ترین تغییرات این دستورالعمل عبارتند از:

–  تغییر در طبقه‌بندی صندوق‌ها:  عناوین «خرد، کوچک، متوسط و بزرگ» به «نوع اول، نوع دوم، نوع سوم و بزرگ» تغییر یافت.

– امکان استفاده از درگاه پرداخت اینترنتی: ممنوعیت استفاده درگاه پرداخت اینترنتی برای صندوق های نوع اول و دوم و سوم برداشته شد و این صندوق ها در چارچوب ضوابط و مقرات ابلاغی بانک مرکزی مجاز به استفاده از درگاه پرداخت اینترنتی هستند.

– رفع محدودیت سپرده گذاری در موسسات اعتباری: محدودیت در تعداد موسسات اعتباری که صندوق های قرض الحسنه موظف بودند منابع نقد خود را صرفا نزد آنها سپرده گذاری کنند، برداشته شد.

– افزایش میزان منابع نقدی سپرده گذاری در موسسات اعتباری: میزان منابع نقدی که صندوق های نوع اول و دوم (صندوق های خرد و کوچک سابق) می بایست نزد موسسات اعتباری در قالب سپرده سرمایه گذاری مدت دار نگهداری کنند، از ده درصد به حداکثر بیست درصد افزایش یافت.

–  امکان افزایش سرمایه از محل مازاد تجدید ارزیابی دارایی های ثابت: امکان افزایش سرمایه از محل مازاد تجدید ارزیابی دارایی های ثابت حداکثر به میزان حداکثر سی درصد سرمایه ثبتی مهیا شد.

– تغییر سقف تسهیلات: سقف تسهیلات قابل پرداخت به هر شخص در صندوق‌های نوع اول، دوم و سوم 1.5 میلیارد ریال تعیین شد. پرداخت تا 200 میلیون ریال توسط صندوق و تا سقف 1.5 میلیارد منوط به تصویب هیئت مدیره و تایید عامل نظارتی است.

–  ثبات در سایر حدود: حداقل ذخیره نقدی ۵ درصد، حداکثر مدت بازپرداخت ۳۶ ماه برای صندوق‌های نوع اول تا سوم و ۶۰ ماه برای صندوق بزرگ، و حداکثر ۵۰ شعبه برای صندوق بزرگ بدون تغییر باقی مانده است.

این دستورالعمل از زمان ابلاغ، مبنای عمل صندوق‌های قرض‌الحسنه و نهادهای نظارتی خواهد بود.

همچنین ببینید

«وزمین» در پیچ اصلاح؛ جراحی ترازنامه برای عبور از سال‌های دشوار

مجمع عمومی عادی به‌طور فوق‌العاده بانک ایران‌زمین در شهریور ۱۴۰۵ با یک تصمیم مهم به پایان رسید: «صورت‌های مالی سال مالی منتهی به اسفند ۱۴۰۱ تصویب نشد.» دلیل تصمیم این بود که آثار مالی بااهمیت یک دادنامه صادرشده به نفع بانک، هنوز باید در دفاتر و حساب‌های مالی انعکاس پیدا کند.